سرزمین و پهنه‌ها

چرا پهنه، نه فهرست نام‌ها؟

فرهنگ پیش از آن‌که برچسب بپذیرد، از زمین می‌روید: از باران و کوه و کویر، از راه‌های بازرگانی و ایل‌راه‌ها، از همسایگی دریاها و رودها. وقتی از دریچهٔ جغرافیا نگاه می‌کنیم، به‌جای مرز، پیوستار می‌بینیم: سنت‌ها کنار هم می‌نشینند، گذارها آشکار می‌شوند و خویشاوندیِ آن‌چه جدا می‌پنداشتیم، خود را نشان می‌دهد.

• اقلیم، معیشت و هنرِ هر پهنه را در پیوند با هم ببینید
• گذارها و هم‌پوشانی‌ها را دنبال کنید؛ فرهنگ‌ها مرز گمرکی ندارند
• در لایهٔ ژرف هر پهنه، با مردمان و زبان‌های آن در بستری علمی و محترمانه آشنا شوید

چگونه بگردیم؟

روی نقشه، هر پهنه رنگ و نشانه‌های خود را دارد. با درنگ بر هر پهنه، نشانه‌هایش را می‌بینید و با گزیدن آن، به صفحهٔ همان پهنه می‌روید: روایت اقلیم و زندگی، نشانه‌های فرهنگی، و معرفی مردمانی که آن پهنه خانهٔ آن‌هاست. اگر نقشه را دوست ندارید، دروازه‌های تصویری زیر نقشه همان مسیر را می‌گشایند.

رشته‌های پیوند

هفت پهنه، هفت رنگِ یک نقش‌اند. نوروز در همهٔ آن‌ها سال را نو می‌کند؛ مهمان در همهٔ آن‌ها عزیز است؛ و از پهنه‌ای به پهنهٔ دیگر، سازها، نان‌ها و واژه‌ها خویشاوندی‌شان را آشکار می‌کنند. تنوع در این سرزمین شکستگی نیست؛ چندصدایی است — و این بخش، دعوتی است به شنیدن همهٔ صداها در کنار هم.