اطلس فرهنگی جامعهٔ ایرانی
از کرانههای کاسپین تا دریای مکران، از دامنههای زاگرس تا دل کویر؛ اینجا روایت خانهای است که نقشهایش بیشمار است و تار و پودش یکی.
دروازهها
شش دروازه به یک خانه؛ هر یک با نقش و رنگ خودش.
جغرافیای فرهنگی
هفت پهنه، یک خانه
ورود
چرخ سال
جشنهایی که سال را روشن میکنند
ورود
زبان بیواژه
سازهایی که با هم خویشاوندند
ورود
کارگاه مشترک
نقشهایی که از دستها میرویند
ورود
میراث گفتار
حافظهای که خوانده میشود
ورود
اندیشه و تحلیل
درنگی در معنای با هم بودن
ورودسرزمین
هفت پهنهٔ فرهنگی–جغرافیایی؛ روی هر پهنه بروید تا نشانههایش را ببینید و با یک کلیک واردش شوید.
روایتها
یادداشتهایی از جایها، هنرها و آیینهای هفت پهنه؛ هر یک با تصویری از همانجا.
زیست با آب
از نشاکاری اردیبهشت تا درو در شهریور، شالیزارهای کرانهٔ کاسپین یک تقویم زندهاند؛ تقویمی که با آواز کار، خانههای سفالی و سفرهای عطرآگین همراه است.
معماری پلکانی
در درهٔ تنگیور کردستان، خانههای سنگی پالنگان بر دو سوی رودخانه پلهپله بالا رفتهاند؛ روستایی که سنگ، آب و باغ گردو را به یک زندگی پیوند داده است.
میراث جهانی
یکی از بزرگترین بازارهای سرپوشیدهٔ جهان که در سال ۱۳۸۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد؛ راستهها، تیمچهها و سراهایی که هنوز نبض تجارت شمالغرباند.
اینجا ایران است
در این اطلس، جامعهٔ ایرانی را نه با فهرست نامها، که با نشانههایش میشناسیم: با نقشِ یک گرهچینی، با نوای یک ساز، با گرمای یک جشن، با رجهای یک دستبافته. هر دری را که بگشایید، به گوشهای از یک خانهٔ مشترک میرسید.
درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آردنهال دشمنی برکن که رنج بیشمار آرد
اندیشه
از زبان و ادب مشترک تا آیینها، ارزشها و هنرهای خویشاوند؛ شبکهای از پیوندهای ژرف که اقوام ایرانی را در یک جانِ مشترک گرد آورده است.
ادامهٔ مطلب
همزیستی، نه آرمانی دور از دسترس، بلکه واقعیتی ریشهدار در تجربهٔ ایرانی؛ از بافت شهرهای کهن تا زندگی روزمرهٔ امروز.
ادامهٔ مطلب
بهترین پاسخ به روایتهای جداییافکن، نه خشم و انکار، بلکه شناخت دقیق، استدلال روشن و تقویت سواد رسانهای است.
ادامهٔ مطلب
کشف آن زمینهٔ اخلاقی مشترکی که پیروان ادیان و مذاهب گوناگون را قرنها به همزیستی در احترام متقابل توانا ساخته است.
ادامهٔ مطلب
